Zeru gorri, ilargi bete hortzak atera.

Ingurukoek behingoagatik ikus dezatela.

Bozgorailuek agintzen dizuten lelo hura

Mututu da.

 

Nire ezpainak non jarri nire aukera

Zureekin ez bada ere nire aukera da

Entzuidazu argi eta ozen ezetza beti ere

Ezetza da!

 

Gu ez gatoz pauso isilez muga hautsiko dugu.

Zuen hitzak hitzez lurrundu ekintzekin ahuldu.

Putzu sakonenean gure aingurak lurra joko du

Orain bai, zerbait aldatzera doa !

 

Gaur hau egin, bihar hura zure mirabe.

Ez naiz izango zure esku makurren jostailu.

Emakume izate hutsak zure gatibu egiten ez nau

Ez nau.

 

Boterea ausardia besteen eskutan

Ahalduna egiten nauen guztia non da ?

Gaurkoan ni errepide honetan gidari

Bai erreinuen erregina.

 

Gu ez gatoz pauso isilez muga hautsiko dugu.

Zuen hitzak hitzez lurrundu ekintzekin ahuldu.

Putzu sakonenean gure aingurak lurra joko du

Orain bai, zerbait aldatzera doa !

Itxarongelan beti bezala

zerbait aldatuko dela esperoan.

Nire txanda dut esku artean,

aukeratuko al nauzu ni denen artean?

 

Gurea ez da pauso berria

bizitakoak senari dio tira.

Orain behin zure ziren nahiak nireak dira,

baina nireak inoiz zure izan al dira?

 

Non dira hitzak? Behin ziren anitzak.

Oihartzunak eramanak.

Zure irriak eta nire irrikak

bat egiten ez dutela.

 

Berezi egiten gintuena,

anzturak preso eraman al du jada?

Guk elkar askatzen genuen hori guztia,

norekin askatzen duzu orain horren erdia?

 

Non dira hitzak? Behin ziren anitzak.

Oihartzunak eramanak.

Zure irriak eta nire irrikak

bat egiten ez dutela.

Ez dutela!

 

Isilik daude kaleak

orruka barrenak.

Ostrukaren postura

eta moztuta antenak.

Atzokoak ez du balio

behar du gaur denak

Biharamunik ez du

beti ajea daukanak

Isilik daude kaleak

eta espaloiak hutsik

Ez dut behar terapia

behar zaitut zutik.

Hitz egin askok egiten dute

baino esan oso gutxik

Basamortutik gabiltza

zu eta ni hanka hutsik.

 

Non dira hitzak? Behin ziren anitzak.

Oihartzunak eramanak.

Zure irriak eta nire irrikak

bat egiten ez dutela.

Ez dutela!

Orma gabeko gela ilun honetan,

 zuriz dauden liburu pean

 tinta gabeko lumez idatziak nituen

 bidean aurkitutako hitzak.

 

Ibilbidearen nortasuna,

 gabeziak sortutako hutsa.

 Bete nahi guztiak ahaztuta

 azken korapiloei tinko helduta.

 

 Iparrorratzik gabe noraezean,

 zuregandik gerturatu eta urrundu nahiean.

 Nire orbanak azaleratu zain

 kate guztiak hautsiko ditut eta.

 

Muinaren ahalmena da zoramena,

erloju gabeko bonba itzela.

Nire izatearen zigorrik okerrenak

dakarren gela ilunena.

 

Behe lainoekin borrokan,

parez pare ortzimuga ikustean.

Ertzari tiraz libre sentitu nahian,

guztia ezabatu ezinean,

desagertzeko nahia esku artean.

 

Iparrorratzik gabe noraezean,

zuregandik gerturatu eta urrundu nahiean.

Nire orbanak azaleratu zain

kate guztiak hautsiko ditut eta.

Iparrorratzik gabe noraezean.

 

×
×

Cart